Οἱ δοκιμασίες τὸ τρέχον Καλοκαῖρι προβλέπονται πολλὲς κι ἡ ἐπαγρύπνηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἰδιαίτερη, γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους· ἀπ’ τὰ ἑλληνοτουρικὰ μέχρι τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, μὲ τὴν ἀκρίβεια ὡς προῖκα του, μὲ τὴν ἀπειλὴ τῶν πυρκαϊῶν ἐπικρεμάμενη, καὶ στὴν διαχείριση τῆς ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν, σὲ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας, βαρύνουν ἀποφασιστικά. Ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἀξιωματική ἐπιμένει γιὰ ἐκλογές, ἀλλὰ συνεχίζει ὡς ἐνοχλητικὸ κλαψιάρικο μικρό, ὅτι θὰ συμφωνήσει ὁ πρωθυπουργὸς· ἡ ἀπόλυτη πολιτικὴ κυριαρχία του εἶναι δεδομένη καὶ δὲν ἀπειλεῖται ἀπὸ κανέναν, ἐνῶ ἡ πλήρης ἐμπιστοσύνη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὴν κρίση του τοῦ ἐπιτρέπει τὴν προσωπικὴ ἀξιολόγηση τῶν ἀποφάσεών του. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπείγει ἡ ὁλοκλήρωση τῶν μεταρρυθμίσεων, γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν αὐστηρὴ ἐπιτήρηση, μέχρι τὸν Αὔγουστο, καὶ τὴν ἀπρόσκοπτη ἄντληση τῶν ἀναπτυξιακῶν κονδυλίων. Ἑπομένως μόνο μεῖζον γεγονὸς ἐπιβάλλει τὴν ἀλλαγὴ τοῦ προγραμματισμοῦ του.