Ἡ ὕφεση ἔχει εἰσβάλει πομποδῶς στὴν δυτικὴ οἰκονομία, μὲ πρῶτο θῦμα της τὴν βρεταννική, καθὼς ἡ πρωθυπουργός της ἀσχολήθηκε μὲ τὴν κηδεία τῆς βασιλίσσης καὶ μετὰ θυμήθηκε, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἁπλὸς λαός· ἡ πτώση τῶν χρηματιστηρίων εἶναι χαρακτηριστικὸ δεῖγμα, ἐνῶ ὁ πληθωρισμὸς δὲν φαίνεται νὰ ἐλέγχεται μὲ αὔξηση τῶν ἐπιτοκίων καὶ πλήρη ἄγνοια ἄλλων δυσμενῶν παραγόντων. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση διατηρεῖ ἀκόμη ἀρκετοὺς δεσμούς της, ἀλλὰ ἔχει ξεχασθεῖ ἡ Εὐρωζώνη, ἐνῶ οἱ ἀτλαντικὲς παρεμβάσεις ὁδηγοῦν στὴν ἐπίταση τῶν διαφωνιῶν· ἔχει ὅμως τὸ πλεονέκτημα, ὅτι οἱ περισσότεροι Εὐρωπαῖοι παραμένουν πιστοὶ στὴν ἑνότητά της, παρ’ ὅλο ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀνταποκρίνεται καὶ τόσο στὶς ἐπιθυμίες τους. Τὸ χειρότερο εἶναι, ὅτι ἡ ἡγεσία τῶν Δυτικῶν βλέπει τὴν ὕφεση, μὲ τὴν λογικὴ τῶν παραδοσιακῶν της ἀξιῶν τῆς φιλελευθέρου ἰδεολογίας καὶ μερικῶν τῆς ἀριστερῆς κι ἀδυνατεῖ καταγράψαι τὶς βαθύτερες ἀλλαγὲς τῆς παγκοσμίου κοινότητος.