Οἱ νίκες τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων κατὰ τῶν Ρώσων, ὅπως καὶ οἱ προοπτικὲς συμβιβασμοῦ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο, ἔδωσαν ἐλπίδες αἰσιοδοξίας στὶς ἀγορές, μὲ αἰσθητὴ ἄνοδό τους παγκοσμίως· πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη νότα ἐλπίδας μετὰ τοὺς ἑπτὰ μῆνες τοῦ πολέμου, ὅτι ἴσως ὁδηγεῖται σὲ τερματισμό του, μὲ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλο τρόπο, ὅπως μεταφέρεται στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους, ὡς ἔγκυρες ἐκτιμήσεις ἢ προσωπικὲς ἀξιολογήσεις, ἄκρως ἀπαραίτητες, ὅταν ἡ ὕφεση ἔχει εἰσβάλει πλέον στὴν Βρεταννία καὶ βρίσκεται πρὸ τῶν πυλῶν πολλῶν ἄλλων. Αὐτὰ ὅμως γιὰ τὸν δυτικὸ κόσμο, ἐπειδὴ στοὺς Ἀναδυόμενους ἡ οἰκονομία συνεχίζει τὴν προηγούμενη ἀνοδική της πορεία· ἐπιβεβαιώνεται, ὅτι ἡ παγκόσμιος οἰκονομία τείνει πρὸς τὸν σαφῆ διαχωρισμό της σὲ δύο κόσμους, στὸν δυτικὸ καὶ στὸν ἀναδυόμενο καὶ ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος συνέβαλε σημαντικὰ στὴν διεύρυνση τοῦ μεταξύ τους χάσματος. Τὸ τέλος τοῦ πολέμου θὰ δείξει τὶς δυνατότητες συγκλίσεώς τους…