Ἡ ἀντοχὴ τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας, καὶ ἰδιαιτέρως τῆς δυτικῆς, κρίνεται στὴν παράταση τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· οἱ τιμὲς τοῦ πετρελαίου καὶ τοῦ φυσικοῦ ἀερίου ὑποχώρησαν κάπως, ἀλλὰ αὐτὸ θεωρεῖται μᾶλλον παροδικό, ἐπειδὴ ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου, μειώνεται ἡ παραγωγὴ τοῦ ΟΠΕΚ, κατὰ ἕνα ἑκατομμύριο βαρέλια ἡμερησίως. Ἡ πολιτικὴ πλευρὰ τῆς ἀποφάσεως μετράει περισσότερο, ὁ ΟΠΕΚ, δηλαδή, ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία, ἀπέρριψε τὶς ἀμερικανικὲς πιέσεις, γιὰ ἀναβολὴ τῆς ἀποφάσεως κι ἔκανε δεκτὴ τὴν ρωσικὴ πρόταση, γιὰ ἐπιβολή της· πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι διευρύνεται τὸ χάσμα τῶν βιομηχανικῶν χωρῶν κατὰ τῶν Ἀναδυομένων, καθὼς αὐτοὶ ἀναλαμβάνουν τὴν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων στὰ οἰκονομικὰ προβλήματα. Τὸ σημερινὸ πρόβλημα δὲν ἔχει οὐδεμία σχέση, μὲ τὴν πρὸ πεντοκονταετίας ἐνεργειακὴ κρίση· ἐκείνη ἦταν ἡ ἔκφραση τῆς πρώτης χειραφετήσεως τῶν Ἀράβων στὴν διαχείριση τοῦ πετρελαίου τους, ἡ τωρινὴ εἶναι προβολὴ τῆς ταυτίσεώς τους μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους κατὰ τῶν Δυτικῶν…