Τὸ πρόβλημα στὴν ἀριστερὰ τῆς Γαλλίας εἶναι πολὺ σοβαρό, μετὰ τὴν συμπόρευση μὲ τὴν Λεπὲν στὴν πρόταση μομφῆς κατὰ τῆς κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀπορρίφθηκε παταγωδῶς· στὴν συζήτηση στὴν Ἐθνοσυνέλευση δυὸ τρεῖς βουλευτὲς ἔλαβαν μέρος, κι αὐτοὶ κατόπιν ἐντολῆς, ἐνῶ οὔτε ὁ Ζὰν Λὺκ Μεντελσὸν μίλησε. Ἡ κριτικὴ κατὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς εἶναι ὀξύτατη σὲ ἐπίπεδο βουλευτῶν καὶ στελεχῶν, μὲ μοναδικὸ στόχο τὸν πρόεδρο τοῦ Συνασπισμοῦ τῆς ἀριστερᾶς, ὁ ὁποῖος καὶ τηρεῖ σιγὴν ἰχθύος· ὅλοι τους ἐρωτοῦν, τὸ πῶς θὰ ἀπευθυνθοῦν καὶ πάλι στοὺς Γάλλους, σὲ κοινὸ μέτωπο μὲ τὴν ἀκροδεξιά; Ἀλλά, ἀπάντηση δὲν ἔχουν, ἐνῶ ἀρκετοὶ ὑποστηρίζουν, ὅτι εἶναι ἀπόδειξη κι ἡ περίπτωση αὐτὴ τῆς παρακμῆς τῆς ἀριστερῆς ἰδεολογίας. Ἔχει σημασία, ἐπειδὴ γίνεται στὴν «πρωτοπόρα» Γαλλία.