Ὁ νέος σινοαμερικανικὸς τεχνολογικὸς πόλεμος προβλέπεται πολὺ χειρότερος ἀπ’ τὸν πρὸ τετραετίας, μὲ ἄμεσες διεθνεῖς προεκτάσεις· οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν πολιτικὴ αὐτή, καθὼς ὁ Σὰρλ Μισὲλ εἶχε προχθὲς στὸ Πεκῖνο πολὺ ἐποικοδομητικὲς συνομιλίες, ἐνῶ τὶς ἐπιφυλάξεις του ἐξέφρασε κι ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο. Οἱ ἀντιδράσεις τῶν Κινέζων ἦταν ἄμεσες, καθὼς ἐπέδειξαν ἰσχυρὴ ναυτικὴ δύναμη κι ἀπομάκρυναν τὸ ἀμερικανικὸ πολεμικὸ ἀπ’ τὰ ὕδατα τῆς Ἀνατολικῆς Σινικῆς θαλάσσης· θὰ ἀκολουθήσουν τὰ ἀντίμετρα στὶς ἀμερικανικὲς ἐξαγωγὲς στὴν Κίνα, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπιπτώσεις στὴν ἐσωτερικὴ ἀγορὰ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Οἱ ἐλλείψεις σὲ διαρκῆ παραγωγικὰ ἀγαθὰ εἶναι οἱ πρῶτες καὶ διαρκῆ καταναλωτικὰ οἱ δεύτερες· ἡ ἀμερικανικὴ παραγωγὴ τὸ ἀπέδειξε καὶ στὸν προηγούμενο τεχνολογικὸ πόλεμο, ὅτι δὲν ἀντέχει κι ἔτσι ὑποχρεώθηκε σὲ ἀνάκλησή του ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν. Αἰτία εἶναι ἡ ἀπαρχαιωμένη παραγωγική της ὑποδομὴ καὶ ἡ ἀδυναμία ἐκσυγχρονισμοῦ της.