Στὸ ἐσωτερικό του μέτωπο στρέφει τὴν προσοχή του ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος, καθὼς διαπιστώνει, ὅτι στερεύει ἡ δυτικὴ στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ βοήθεια καὶ σχεδὸν ἔχει διαλυθεῖ ἡ παραγωγικὴ ὑποδομὴ τῆς χώρας· ἔτσι ἐπιδιώκει τὴν καλλιέργεια τοῦ φανατισμοῦ στὶς τάξεις τῶν Καθολικῶν καὶ τῶν Οὑνιτῶν οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποτελέσει καὶ τὸν μοχλὸ ἀναδείξεώς του στὴν ἐξουσία. Μετὰ τὶς ἐπικρίσεις του στὸν δήμαρχο τοῦ Κιέβου, ὅτι αὐτὸς εὐθύνεται γιὰ τὴν ἀδυναμία καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων του, ἐπέτρεψε τὴν ἀπαγόρευση τῆς λατρείας στοὺς ὀρθόδοξους ναοὺς τοῦ Λβώβ· τὸ μέτρο θεωρεῖται πρωτοφανές, ἐπειδὴ τὸ Βατικανὸ τὸ εἶχε ἐπιβάλλει πρὸ τετρακοσίων ἐτῶν καὶ ὁ Χίτλερ στὸν πόλεμο. Ὁπωσδήποτε γνωρίζει, ὅτι ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Οὐκρανῶν εἶναι Ὀρθόδοξοι κι ὅτι ἡ θρησκεία εἶναι μία ἀπ’ τὶς αἰτίες, ἂν ὄχι ἡ κύρια, διαφωνίας τῶν Ρωσοφώνων τοῦ Ντόνμπας. Φαίνεται ὅτι στηρίζεται πλέον μόνο στοὺς Καθολικούς.