Ἡ κατάθεση τῆς μάνας, στὴν ἀνάγκη τῆς ὀδυνηρῆς ἐπιλογῆς της τοῦ νὰ σώσει τὸ ἕνα ἀπ’ τὰ παιδιά της, κατὰ τὴν πυρκαϊὰ τοῦ Μάτι, ἔφερε δάκρυα στοὺς δικαστὲς καὶ στὸ ἀκροατήριο· ἡ μάνα κλαίουσα ὁμολόγησε, ὅτι ζεῖ μὲ τὸ ἀφόρητο αὐτὸ βάρος στὴν ψυχή της, ποὺ ὁ χρόνος τὰ καθιστᾶ βαρύτερο. «Ἂν οἱ ἀρχὲς μᾶς εἶχαν ἐνημερώσει, θὰ ἦταν διαφορετικά», πρόσθεσε καὶ κατέβασε τὸ κεφάλι της· οἱ εὐθύνες δὲν ἀφοροῦν μόνο τοὺς ὑπηρεσιακοὺς παράγοντες ποὺ δικάζονται σὲ βαθμὸ πλημμελήματος, ἀλλὰ κι ὅσους εἶχαν τὴν πολιτικὴ εὐθύνη, ἰσχυριζόμενοι, ὅτι δὲν ὑπῆρχαν νεκροί, ἐνῶ ἦταν γεμάτοι οἱ δρόμοι, ὅπως καὶ μέλη τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου ποὺ ἀπέρριψαν τὸ κακούργημα…