Ἡ ἐξασφάλιση, μετὰ ἀπὸ πιέσεις τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ στὸν Τζὸ Μπάιντεν, τῆς προμηθείας θωρακισμένων στὴν Οὐκρανία, ἀμερικανικῶν καὶ γερμανικῶν, θεωρεῖται σημαντικὸ βῆμα γιὰ τὴν ἰσότιμη γνώμη τῶν δύο άκτῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ· ὁ καγκελάριος ἐξέφραζε τὴν πολιτικὴ τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος, γιὰ τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν συμφερόντων καὶ τὴν αὐτόνομη διεθνῆ παρουσία τῆς Εὐρώπης. Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τὸ ἀναγνωρίζουν πλέον ἐμπράκτως, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι ἐγκαταλείπουν τὴν πολιτική τους κυριαρχίας στὴν γηραιὰ ἤπειρο, χειροτέρας κι ἀπ’ τὴν ψυχροπολεμικὴ ἐποχή· ὁπωσδήποτε, τὰ προβλήματα μεταφέρονται στὸ ἐσωτερικό της, καθὼς οἱ βαλτικὲς καὶ πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες ἀναζητοῦν τὴν ἀμερικανικὴ κηδεμονία, ὡς ἀντίδραση στὴν πρόσφατη ἱστορία τους περισσότερο, παρὰ ὡς εὐρωπαϊκὴ προοπτική. Φυσικά, ὑπάρχουν καὶ τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Γερμανίας, καθὼς οἱ Πράσινοι εἶναι βασιλικώτεροι τῶν Ἀμερικανῶν, ὁπότε θεωρεῖται προβληματικὴ ἡ μακροημέρευση τῆς τρικομματικῆς της κυβερνήσεως· οἱ διαμαρτυρίες τῆς βαρειᾶς της βιομηχανίας εἶναι χαρακτηριστικές…