Οἱ πολιτικὲς φοβίες τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀποκαλύπτονται στὴν κοινὴ γνώμη, καθὼς ἡ καθημερινή του πορεία ἐξαντλεῖται στὴν προβολὴ κάποιου θέματος, ἐθνικῆς μας σημασίας ἢ ὄχι, ἐλάχιστα τὸν ἐνδιαφέρει, καὶ στὴν ἐγκατάλειψή του, μόλις διαπιστώσει, ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμία ἀπήχηση· στὰ πρόσφατα, αὐτὸ συνέβη μὲ τὴν νησίδα τοῦ Ἔβρου, τὶς παρακολουθήσεις, τὸ ὑπουργεῖο Δημοσίας Τάξεως, ὅλα ξεχνιοῦνται τὴν ἑπομένη κι ἀναζητεῖται ἄλλο. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι καὶ στὴν χθεσινὴ συνέντευξή του στὸ Ζάππειο, μετὰ τὶς ἀνακοινώσεις του, δέχθηκε ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐπιλεγμένο καὶ περιορισμένο ἀριθμὸ δημοσιογράφων· ἔδειξε, ὅτι φοβᾶται τὶς δύσκολες ἐρωτήσεις, ἢ ἀλλιῶς ὅτι αἰσθάνεται τὸν ἑαυτό του, ὅτι εἶναι ὑπεράνω πάσης κριτικῆς, δηλαδή, δὲν ἀνέχεται τὸν δημοκρατικὸ διάλογο.