Τὶς συνεντεύξεις τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἑπταετίας μᾶς θύμισε ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὴν ἐμφάνισή του στὸ Ζάππειο· ἔκανε τὶς ἀνακοινώσεις του, γιὰ νέο ἀνένδοτο καὶ μερικὴ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Βουλή, ἀλλὰ δέχθηκε μερικὲς ἐρωτήσεις, ἀπὸ ἐκπροσώπους ἐκ τῶν προτέρων ἐπιλεγμένων κι ὄχι ἀπ’ ὅλους. Τώρα, γιατὶ πῆγαν οἱ ὑπόλοιποι; Εἶναι ἐρώτημα, ἐπειδὴ τοὺς ἀρέσει ὁ ρόλος τῆς νεκρᾶς φύσεως καὶ δείχνουν τὸ ἐπίπεδο τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου στὴν Ἑλλάδα· θὰ ἦταν ἀδιανόητο κάτι τέτοιο στὴν ἐποχὴ τῆς ἐλευθέρας καὶ ἀντικειμενικῆς δημοσιογραφίας. Πάντως, ἔδειξε κάτι ὁ πρωταγωνιστὴς τοῦ ἀνενδότου, ὅτι ὅλα τὰ κάνει ἀπὸ λίγο, ὀλίγον ἀποχὴ ἀπ’ τὴν Βουλή, ὀλίγες συγκεντρώσεις κι ὀλιγώτερη στήριξη ἀπ’ τὰ ἄλλα κόμματα…