Τὰ ρήγματα μεταξὺ Τουρκίας καὶ Δύσεως διευρύνονται, μὲ τὸ κλείσιμο τῶν προξενείων τους στὴν Κωνσταντινούπολη, καὶ πρεσβειῶν τους στὴν Ἄγκυρα, καθὼς πολλὲς δυτικὲς χῶρες ἔχουν ἐκδώσει ταξειδιωτικὲς ὁδηγίες πρὸς τοὺς ὑπηκόους τους, γιὰ περιορισμὸ τῶν ἐπισκέψεών τους στὴν γείτονα· ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν κλιμακώνει ὅμως τὶς φραστικὲς ἐπιθέσεις του κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῶν Δυτικῶν, ἐνῶ προτείνει τὴν κύρωση τῆς συμφωνίας ἐντάξεως στὴν συμμαχία τῆς Φιλανδίας, ἀλλὰ ὄχι καὶ τῆς Σουηδίας. Ἔτσι ἐπιχειρεῖ ἔχειν «καὶ τὴν πίτα ὁλόκληρη καὶ τὸν σκύλο χορτᾶτο», ἀλλὰ δὲν ἀποδέχονται μᾶλλον τὸν ἐλιγμό του οἱ Ἀμερικανοί· ὁ μεταξύ τους ὅμως διάλογος εἶναι ὑποτονικός, καθὼς τὸ Κογκρέσσο ἀρνεῖται τὴν ἔγκριση προμηθείας τῆς Ἄγκυρας μὲ μαχητικὰ ἀεροσκάφη κι ὁ πρόεδρος δὲν διαθέτει τὸ κύρος μεταπείσεώς του. Ἡ ὑπόθεση παρατείνεται καὶ ὑποχρεωωτικὰ ὁ Τοῦρκος πρόεδρος τὰ χρησιμοποιεῖ αὐτὰ προεκλογικά, μὲ τὴν ἀδυναμία τῆς συνεννοήσεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως…