Τὴν ἀπάντησή της στὸν ἀμερικανικὸ προστατευτισμὸ προετοιμάζει ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ οἱ ἐθνικὲς διαφορὲς εἶναι μεγάλες καὶ δύσβατες· ὁπωσδήποτε, τὸ ἀποτέλεσμα τῶν συνομιλιῶν στὴν Οὐάσιγκτον τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν Γαλλίας καὶ Γερμανίας μὲ τὴν Ἀμερικανίδα ὁμόλογό τους θεωρεῖται ἡ καμπή. Οἱ ἴδιοι δὲν διαβλέπουν περιθώρια προσεγγίσεως, καθὼς ὁ ψηφισθεὶς ἀπ’ τὸ Κογκρέσσο νόμος δὲν ἀλλάζει, ἀφοῦ ὁ πρόεδρος δὲν διαθέτει τὸ ἀπαραίτητο κύρος, γιὰ τὴν μετάπεισή του· ἔτσι ὁ Γαλλογερμανικὸς Ἄξων δίδει προτεραιότητα στὴν ἑνιαία στάση τῆς Εὐρώπης κι ἀφήνει τὰ προεόρτια τῶν διαβουλεύσεων τῶν Βρυξελλῶν· ἡ ἐπίτευξη κοινῆς συμφωνίας φαίνεται δύσκολη, ἂν καὶ ὅταν ὑποβληθεῖ ἡ πρότασή του, ὅλοι οἱ μικροὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι ἀνακροῦσαι πρύμναν ἀπ’ τὶς προηγούμενες θέσεις τους. Τὸ δίλημμα εἶναι πρωτίστως ἡ εὐρωπαϊκὴ συνοχὴ καὶ ἡ ἀποδοχὴ τοῦ εὐρώ· ἐὰν Παρίσι καὶ Βερολίνο ἀποφασίσουν τὰ ἀντίμετρα, ὅλοι οἱ ἄλλοι θὰ ὑποχρεωθοῦν ἀκολουθῆσαι μὲ μεγάλη προθυμία!