Ἡ δυναμικὴ τῶν Ἀναδυομένων στὴν διεθνῆ συγκυρία ἐνισχύεται σημαντικά, κυρίως ἐξ αἰτίας τῆς ἀρνήσεως τῆς Δύσεως, ἀκόμη καὶ τῆς ἀναγνωρίσεώς τους· εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή, γιὰ κάθε θέμα, ἀναφέρεται στὶς ἀντιδράσεεις τῆς ὅποιας χώρας καὶ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, ἐννοώντας ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο τὴν δυτικὴ καὶ μάλιστα ἐκείνη τῆς δικῆς της. Αὐτὸ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μοναδικὴ ἑστίαση τῆς συλλογιστικῆς της καὶ τῆς προβολῆς της στὴν Δύση, ὡς ἀποκλειστικοῦ διεθνοῦς παράγοντος, ὅλα τὰ ἄλλα περιττεύουν· ἔτσι, παρακολουθήσαμε τὴν προπαγάνδα, καὶ πρὸ τῆς εἰσβολῆς στὴν Οὐκρανία, τῆς χρεωκοπίας τῆς Ρωσίας, τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας τῆς Κίνας, ἐξ αἰτίας τῆς πανδημίας κι ἄλλα εὐτράπελα ἔπεα πτερόεντα. Στὴν βάση τῆς προπαγάνδας αὐτῆς βρίσκεται ἡ ἰδεολογία τοῦ μονοπολικοῦ κόσμου καὶ τῆς ἀμερικανικῆς κυριαρχίας· αὐτὰ ὅμως τελείωσαν, μὲ τὸν πολυπολικὸ κόσμο, ὁ ὁποῖος καὶ τὰ θεωρεῖ πλέον ὡς παλιὲς ἀποικιακὲς προκαταλήψεις…