Ἡ βοήθεια τῶν πλούσιων ἀραβικῶν χωρῶν πρὸς τοὺς σεισμοπαθεῖς, Τουρκίας καὶ Συρίας, εἶναι μεγάλη κι ἐστάλη ἀπ’ τὶς πρῶτες ὧρες, ἀλλὰ μὲ μία σοβαρὴ διαφορά· πρὸς τὴν Τουρκία ἦταν μερικὴ καὶ χαρακτηριστικὰ τυπικὴ μᾶλλον, ὅπως τὸ σχολίασαν οἱ παρατηρητές τους. Στὴν Συρία ἔχουν ἀφιχθεῖ ἤδη συνεργεῖα μηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι σὲ συνεργασία μὲ τὶς συριακὲς ἀρχές, προχωροῦν στὴν καταγραφὴ τῶν ζημιῶν καὶ στὴν κατάρτιση σχεδίων γιὰ τὴν ἀποκατάστασή τους, σὲ μερικὲς ἐκ τῶν ὁποίων αὐτὸ σημαίνει στὴν κατάστρωση νέων σχεδίων πόλεων· οἱ Ἄραβες δείχνουν, ὅτι μπροστὰ στὶς φυσικὲς καταστροφὲς ξεχνοῦν τὶς παλιὲς πολιτικὲς διαφορές τους καὶ ἐκφράζουν ἐμπράκτως τὴν συμπαράστασή τους πρὸς τοὺς ἀδελφούς τους. Μάλιστα, παρεπόμενο τῶν σεισμῶν εἶναι κι ἡ ἐξαφάνιση τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους, καθὼς στὶς περιοχὲς ποὺ κατεῖχε, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς Τουρκίας, εἶναι χειρότερες οἱ καταστροφές, ὁπότε στρέφονται εὐθέως ὅλοι τους στὸ οργανωμένοι κράτος.