Ἡ δικαστικὴ δίωξη τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀποτελεῖ σημαντικὸ σταθμὸ στὴν ἀμερκανικὴ ἱστορία· εἶναι ὁ πρῶτος πρόεδρος τῆς μεγάλης χώρας, ἔστω καὶ τέως, ποὺ διώκεται, γιὰ παραβίαση τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου καὶ παρανομίες, πρὸ τῆς ἀναδείξεώς του στὸ ἀνώτατο ἀξίωμα. Ὁ Τζὸ Μπάιντεν δὲν σχολίασε τὸ γεγονός, ἀλλὰ οἱ πολιτικοὶ κύκλοι διερωτῶνται, τὸ ποῦ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει αὺτό; ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἔχει θέσει ὑποψηφιότητα καὶ γιὰ τὶς ἐκλογὲς τοῦ προσεχοῦς ἔτους, ἔχοντας ἀρχίσει τὴν προεκλογική του ἐκστρατεία. Ἤδη, οἱ δικηγόροι του συζητοῦν μὲ τὸν δικαστή, τὸ ἐὰν θὰ προσέλθει μᾶλλον αὔριο μὲ χειροπέδες ἢ ὄχι, ἀλλὰ ἀποκλίνουν στὸ δεύτερο· τὸ παράξενο εἶναι, ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων δὲν τὸν παρέπεμψε γιὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Κογκρέσσο καὶ τοὺς πέντε νεκροὺς κι ἦρθε ἕνας δικαστὴς τῆς Νέας Ὑόρκης καὶ προασπίσθηκε τὴν ἐφαρμογὴ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως θέσεως…