Ἡ ἑπόμενη τῆς ἀπωλείας τοῦ Μπαχμοὺτ εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολη γιὰ τὸ Κίεβο, καθὼς εἶναι ὑποχρεωμένο ὁμολογῆσαι τὴν ἧττα του, ἀλλὰ καὶ προσφέρειν τὴν ἐναλλακτικὴ πολιτική του· πολὺ δύσκολα αὐτά, ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα τῆς χώρας βρίσκονται στὰ σημεῖο ἐκρήξεως. «Ἑνὸς κακοῦ μύρια ἕπονται». Τὰ ἄλλα προβλήματα εἶναι: ἡ ἀποδιάλυση τοῦ στρατεύματος, καθὼς στὸ Μπαχμοὺτ ἐχάθησαν 18400 ἄνδρες, χώρια οἱ τραυματίες, ἀλλὰ κι ὅσοι σώθηκαν κατηγοροῦν τὴν ἡγεσία, ἐπειδὴ τοὺς ἔστειλε ἀγύμναστους στὴν σφαγή· ἡ διάλυση τῆς παραγωγικῆς ὑποδομῆς, καθὼς παρουσιάζεται καὶ μεγάλη ἔλλειψη ἐργατικῶν χειρῶν, λόγῳ τῶν καταστροφῶν ἀπ’ τοὺς ρωσικοὺς βομβαρδισμοὺς καὶ τῆς μεταναστεύσεως· ὁ θρησκευτικὸς πόλεμος, ἐπειδὴ ἡ κυβέρνηση ἔχει ἀπαγορεύσει τὴν ὑπαγωγὴ τῶν Ὀρθοδόξων στὸ πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, ἀλλὰ οἱ ρωσόφωνοι ἐπιμένουν τὴν πίστη τους σὲ αὐτό, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ συγκρούσεις μὲ τὶς ἀρχές. Πολλοὶ πιστεύουν, ὅτι εἶναι δύσκολη ἡ διατήρηση τῆς ἑνότητος.