Ἡ πρόκληση τοῦ πυρηνικοῦ πολέμου ἐπανέρχεται ἀπ’ τὸν Δημήτρη Μεντβέντεφ πρὸς τὴν Δύση, μὲ σαρκαστικὸ μάλιστα ὕφος· οἱ δηλώσεις του δίδουν τὴν ἐντύπωση, ὅτι αἰσθάνεται τὴν θέση ἰσχύος τῆς χώρας του, τόσο στὸ ἐπίπεδο τῶν πυρηνικῶν ὅπλων, ὅσο καὶ στὸ οἰκονομικό. Ἡ Οὐάσιγκτον δὲν ἀπάντησε εὐθέως, ἐνῶ εἶναι σὲ ἐκκρεμότητα οἱ διαπραγματεύσεις γιὰ τοὺς πυραύλους μέσου βεληνεκοῦς καὶ γιὰ τὴν ἐγκατάσταση πυρηνικῶν ὅπλων στὴν Εὐρώπη· ἡ Μόσχα, ἀφοῦ ἐξασφάλισε τὴν οἰκονομική της ἐπιβίωση, μετὰ τὶς δυτικὲς κυρώσεις, καὶ τὴν ἀνάκαμψή της στὴν συνέχεια αἰσθάνεται πλέον, ὅτι βρίσκεται σὲ θέση ἰσχύος. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἄμεση ἀνάγκη τῶν οἰκονομικῶν τους σχέσεων μὲ τὴν Ρωσία, ἐπειδὴ εἶναι ἡ φυσική τους προέκταση στὴν ἱστορία τους, ποὺ δὲν ἀντικαθίσται μὲ τὴν ἀμερικανικὴ ἀγορὰ καὶ γεωγραφικῶς καὶ οἰκονομικῶς ἀπὸ πλευρᾶς κόστους, ἀλλὰ καὶ προεκτάσεώς τους πρὸς τοὺς Ἀναδυομένους, ὡς κυρίου διεθνοῦς πελάτου τους.