Ἡ χρεωκοπία καὶ νέας ἀμερικανικῆς τραπέζης ἔχει προκαλέσει ἔντονο προβληματισμὸ στὴν Εὐρώπη, γιὰ τὴν ἀνάγκη ἑνιαίας καὶ ταχείας ἀντιμετωπίσεως τῆς νέας διεθνοῦς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς δυναμικῆς· ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει ὑστερήσει σημαντικὰ στὴν πολιτική της συνοχὴ καὶ στὴν αὐτόνομη παγκόσμια παρουσία της, μετὰ τὴν ἔκρηξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου. Ὁ Γαλλογερμανικὸς ἄξων ἔχει στὴν πράξη ἀτονήσει ἐξ αἰτίας του, ἀλλὰ μαζί του κι ἡ διεθνὴς παρουσία τῆς γηραιᾶς ἠπείρου· τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα στὴν τριμερῆ γερμανικὴ κυβέρνηση εἶναι ἡ κύρια αἰτία, καθὼς κι ἡ ἀδράνεια ἢ ὁ ἀτλαντισμὸς πολλῶν στὶς Βρυξέλλες. Ἀλλά, οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες, μὲ πρώτη τὴν γερμανικὴ βαρειὰ βιομηχανία καὶ ἐκείνη τῶν ἄλλων ἑταίρων, ἀντιδροῦν κι ἔχουν ἀναλάβει πολλὲς πρωτοβουλίες πρὸς τοὺς Ἀναδυομένους καὶ τὴν Κίνα· ἀλλὰ ὁ τραπεζικὸς κλάδος ὑστερεῖ, παρ’ ὅλο ὅτι ἡ κεφαλαιαγορά του εἶναι πλέον πολὺ μεγαλύτερη τοῦ Σίτυ καὶ μὲ σοβαρὴ διεθνῆ ἀπήχηση.