Σὲ ἄμεση ἀπόρριψη τῶν πληθωρικῶν ὑποσχέσεων προβαίνει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ στὴν ἀξιολόγηση τῶν μετρημένων καὶ σαφῶν ἐξαγγελιῶν· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κράτησε μικρὸ καλάθι καὶ ἑστίασε τὴν προσοχή του στὴν προέκταση τῶν κεκτημένων τῆς τετραετίας του, μὲ τὴν δέσμευση τῆς ἐκπληρώσεώς τους, στὴν ἑπόμενη· εἶναι πειστικὲς οἱ προτάσεις του, καθὼς δὲν ἀπέχουν σχεδὸν καθόλου, ἀπ’ τὶς δυνατότητες τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὴν ἀπόδοση τῶν ὑψηλῶν ρυθμῶν ἀναπτύξεώς της. Ἀντιθέτως ὁ Ναπολεοντίσκος προχώρησε σὲ ἀπροσδιόριστες ὑποσχέσεις, ἀντίστοιχες μὲ τὶς πρὸ ὀκταετίας του, ὅταν καταργοῦσε, «μ’ ἕνα νόμο κι ἕνα ἄρθρο» τὰ μνημόνια καὶ ζούσαμε τὸ δραματικὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2015, μὲ τὸ τρίτο μνημόνιο τῶν ἑκατὸ δις εὐρὼ και τὶς κλειστὲς τράπεζες· ἡ ἠρεμία τοῦ κόσμου τοῦ ἐπιτρέπει τὴν αὐστηρὴ κριτικὴ τῶν προγραμμάτων, περιφρονώντας τὴν πόλωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τῶν τηλεοπτικῶν μέσων. Οἱ κεκράτες εἶναι ἐκτὸς τῆς παιδιᾶς