Στὴν Τουρκία παρατηρεῖται κλιμάκωση τῶν ἀκροτήτων τὶς τελευταῖες μέρες πρὸ τῆς κάλπης, μὲ τὴν ἐπιστράτευση τῶν Γκρίζων Λύκων καὶ παρακρατικῶν μηχανισμῶν· οἱ πράξεις βίας εἶναι πολλές, ὅπως ὁ λιθοβολισμὸς τοῦ δημάρχου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μὲ τὴν ἀσφάλειά του νὰ τὸν ἀπομακρύνει βιαστικὰ ἀπ’ τὴν ἐξέδρα τῆς ὁμιλίας του. Οἱ διπλωματικοὶ παρατηρητὲς ἐκτιμοῦν, ὅτι πρὸ τῆς ἐμφανεστάτης ἧττας του ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν θὰ μεταχειρισθεῖ ὅλα του τὰ μέσα, γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἐξουσίας· δὲν εἶναι φανερὸ ἀκόμη τὸ πῶς θὰ ἀντιδράσει ἡ ἀντιπολίτευση, ἀλλὰ θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παραδοθεῖ ἀμαχητί. Τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι τὸ πῶς θὰ κυβερνήσει τὴν ἑπομένη, ὅταν θὰ ἔχει προκαλέσει τόσο μίσος στὸν τουρκικὸ λαό. Αὐτὰ ὅμως δὲν τὰ λογαριάζει…