Οἱ συνομιλίες τοῦ Κινέζου ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν στὸ Παρίσι ἔγιναν σὲ κάπως καλύτερο κλίμα ἀπὸ ἐκεῖνο τοῦ Βερολίνου· ἡ Γαλλίδα ὑπουργὸς ἦταν πιὸ θερμὴ στὴν προώθηση τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων, ἂν καὶ οὔτε κι ἡ Γερμανίδα πρόβαλε ἀντιρρήσεις σὲ αὐτές, καθὼς οἱ γερμανικὲς ἑταιρεῖες ὑπέγραψαν πολλὲς συμφωνίες συνεργασίας μὲ τὶς κινεζικές. Τὸ Παρίσι ἀποδέχεται τὴν ἀναγνώριση τοῦ διεθνοῦς δικαίου, ὡς κοινὴ βάση τῶν διακρατικῶν σχέσεων, κι ἀποφεύγει τὴν ἐπίκληση τῶν δυτικῶν ἀξιῶν, περὶ δημοκρατίας καὶ ἀτομικῶν δικαιωμάτων, ὅπως ἔκανε ἡ Γερμανίδα ὑπουργός, ἀλλὰ ὄχι κι ὁ καγκελάριός της· ἕνα εἶναι γεγονός, ἡ ἐπίσκεψη θεωρεῖται ἐπιτυχημένη, γιὰ τρεῖς λόγους, ἔγινε σημαντικὴ προώθηση τῶν οἰκονομικῶν καὶ τεχνολογικῶν σχέσεων, προωθήθηκε ἡ συνεργασία καὶ μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους, συζητήθηκε τὸ Οὐκρανικὸ στὶς βάσεις τοῦ κινεζικοῦ σχεδίου. Φυσικά, γιὰ τὸ τελευταῖο βαρύνει κι ἡ ἀμερικανικὴ ἄποψη, ἡ ὁποία πάντα κινεῖται στὴν λογικὴ τῆς ἐπιβολῆς της…