Οἱ Βρεταννοὶ ἐμφανίζονται μετανιωμένοι γιὰ τὸ Brexitk καὶ πρόθυμοι γιὰ ἄμεση ἐπιστροφή τους στὴν Εὐρωπαϊκὴγ Ἕνωση, ἂν τοὺς δοθεῖ ἡ εὐκαιρία· ἀκόμη κι οἱ πρωταγωνιστὲς τοῦ πρὸ ἑξαετίας δημοψηφίσματος, τὸ ὁμολογοῦν δημοσίᾳ καὶ πρόθυμοι γιὰ αὐτομαστίγωσή τους, ζητώντας τὴν ἔναρξη τῶν σχετικῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὶς Βρυξέλλες. Τὰ πράγματα ὅμως εἶναι πολὺ δύσκολα, καθὼς ἔχει διαμορφωθεῖ ἄλλη πολιτικὴ κατάσταση στοὺς 27, ἐνῶ κι οἱ πιστοὶ φίλοι τους πρώην κομμουνιστὲς πρὸ ὀκταετίας, ἔχουν σχηματίσει ἄλλες συμμαχίες, ἐξ αἰτίας τῶν ριζικῶν ἀλλαγῶν στὴν διεθνῆ συγκυρία, μετὰ καὶ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο· ὁπωσδήποτε τὸ Λονδίνο συμφωνεῖ μαζί τους στὴν σκληρὴ ἀντιρωσικὴ στάση, ἀλλὰ ὡς ἐξωτερικὸς παράγων πλέον, ὅπως κι ἡ Ἀμερική, ἀλλὰ ὄχι κι ὡς ἑταῖρος στὶς καθημερινὲς εὐρωπαϊκὲς ὑποθέσεις. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι ὁ χειρότερος παράγων, μὲ τὴν ὕφεση ἐνδημική, τὸν πληθωρισμὸ ἄνω τοῦ 10% καὶ τὸ Σίτυ σὲ διαρκῆ ἀπομύζηση…