Ἀπὸ εἰρωνεία σὲ σαρκασμὸ

Ἡ κατηφόρα τοῦ Ναπολεοντίσκου διατυμπανίζεται ἀπ’ τὴν διακωμώδησή του ἀπὸ ὅλους τοὺς φανατικούς ὀπαδούς του μέχρι τὶς ἐκλογές· τὸν ἔχουν ξετινάξει καὶ βρίσκουν φυσικά, ὄχι λίγες ἀφορμὲς γιὰ τὴν εἰρωνεία τους ἀπέναντί του μέχρι τὸν σαρκασμό. Ἔτσι, χαρακτηρίζουν μεγάλη ἐπιτυχία τὴν ἐπιλογὴ ὑψιπετοῦς καθηγητοῦ, ὡς ὑπευθύνου τῆς προπαγάνδας του, ὁ ὁποῖος στὶς 22 Μαΐου προσυπέγραφε τὸ τέλος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ· ἴσως ὅμως βρῆκε στοιχεῖα στὰ ἀρχεῖα τοῦ Ζαχαριάδη ποὺ προβλέπουν τὴν ἀναγέννησή του. Ἴσως! «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι»· εἶναι ὀλιγόνους ὁ πρόεδρός του, ἀλλὰ τόσο κι οἱ γύρω του μᾶλλον εἶναι στὸ πολλαπλάσιο ὀλιγονέστεροι. Δὲν ἀντιμετωπίζεται ἔτσι, ὁ μεστός, πειστικός, εἰλικρινὴς πολιτικὸς λόγος τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη…