Οἰκονομία, διάφοροι δρόμοι

Οἱ διαφορετικοὶ οἰκονομικοὶ δρόμοι τῆς Δύσεως καὶ τῶν Ἀναδυομένων συνεχίζονται καὶ δὲν διαφαίνεται οὐδεμία δυνατότης συγκλίσεώς τους ἀπ’ τὴν διάσκεψη τῶν Παρισίων γιὰ τὸ νομισματικὸ πρόβλημα· οἱ αἰτίες εἶναι οἰκονομικές, καθὼς ἡ Κίνα κι οἱ Ἀναδυόμενοι πιστεύουν, καὶ τὸ ἀποδεικνύουν μὲ στοιχεῖα, πρῶτον, ὅτι ἡ οἰκονομία τους εἶναι πιὸ ἰσχυρὴ ἀπὸ ἐκείνη τῶν Δυτικῶν, ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, μὲ τὴν ἀνάγκη μόνο συμπληρωματικῆς ἀνταλλαγῆς μὲ τὴν γερμανική, ὡς πρὸς τὶς ἐξαγωγὲς καὶ τὰ συναλλαγματικὰ διαθέσιμα, ἀλλὰ καὶ τὴν σύγχρονη τεχνολογία, ὅπως τὴν ψηφιακή· δεύτερον, ὅτι ἡ πολιτικὴ κυριαρχία τῆς Δύσεως, μὲ τὸν μονοπολικό της κόσμο, ἔχει τελειώσει κι ὅτι βρίσκεται ἡ ἀνθρωπότης στὸν πολυπολικὸ κόσμο, ὅσο ὀδυνηρὸ κι ἂν εἶναι αὐτὸ γιὰ τὴν Οὐάσιγκτον. Στὰ πλαίσια αὐτὰ προωθοῦν τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν τους συναλλαγῶν, μὲ ὅ,τι αὐτὸ σημαίνει γιὰ τοὺς Δυτικοὺς καὶ τὴν Ἀμερικὴ περισσότερο.