Τὸ σημερινὸ Εὐρωσυμβούλιο βρίσκεται χειρότερα ἀπὸ κάθε ἄλλο ἴσως, στὴν κρίσιμη στιγμὴ παρουσιάσεως ἁπτῶν ἀποδείξεων, γιὰ οὐσιαστικὴ ἐνίσχυση τῆς κοινοτικῆς συνοχῆς καὶ τῆς διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρώπης· τὸ δίλημμα θεωρεῖται καθοριστικό, μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν στὸ ἀποκορύφωμα καὶ τὴν ἀπειλὴ ὑφέσεως ἐντὸς τῶν πυλῶν. Οἱ ἡγέτες τῶν μεγάλων χωρῶν, δηλαδὴ τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος πρωτίστως, εἶναι πλήρως ἐνήμεροι τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ ὑφίστανται καὶ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις τους· ἡ τρικομματικὴ γερμανικὴ κυβέρνηση τὶς χειρότερες, καθὼς Πράσινοι καὶ Φιλελεύθεροι παραμένουν ἀτλαντόδουλοι. Ἀλλά, πέραν τῆς καταρρεύσεώς τους στὶς δημοσκοπήσεις, ἦρθαν κι οἱ τοπικὲς ἐκλογὲς στὴν Θουριγγία, μὲ τὴν ἀκροδεξιὰ πρῶτο κόμμα, καὶ ἄνω τοῦ 50%, τοὺς Χριστιανοδημοκράτες δεύτερο καὶ τὰ τρία κυβερνητικὰ χαμένα στὸ τέλος· ἡ Ἀναλένα Μπαίρμπογκ ὑφίσταται τὴν κατακραυγὴ καὶ στοὺς Πράσινους, ὁπότε ἔσπευσε στὴν Κοπεγχάγη, στὶς διαβουλεύσεις γιὰ εἰρήνευση στὴν Οὐκρανία καὶ στὴν Νότιο Ἀφρικὴ συνέχεια…