Οἱ συνεχεῖς ἀποτυχίες στὸ μέτωπο, μὲ τὸ ναυάγιο τῆς ἀντεπιθέσεως κι ἡ οἰκτρὰ ἀποδοκιμασία τῆς προβολῆς τοῦ ναζιστοῦ στὸ Καναδικὸ Κοινοβούλιο, ἔχουν ὀξύνει τὴν ἐσωτερικὴ ἀντιπολίτευση κι ἐνισχύσει τὶς φωνὲς γιὰ ἀντικατάσταση τοῦ Βολοντομὶρ Ζελένσκυ· στὰ προβλήματα αὐτὰ προστίθεται κι ἡ διαφθορὰ κι ἡ ἀποφυγὴ καταδίκης, ὅσων ἔχουν συλληφθεῖ γιὰ κατάχρηση δημοσίου χρήματος καὶ τῆς δυτικῆς βοηθείας. Στοὺς πολιτικοὺς κύκλους τοῦ Κιέβου προβάλλουν ὡς νέο ἡγέτη, τὸν ἀρχιστράτηγο Βαλερὶ Ζελέχνυ, ὁ ὁποῖος χαίρει τῆς ἐμποστοσύνης τοῦ στρατεύματος καὶ θεωρεῖται ἔντιμος καὶ ἀμερόληπτος στὴν ἐκτέλεση τῶν καθηκόντων του· ὁ πρόεδρος ἀντιδρᾶ, κινώντας διαδικασίες ἐρεύνης κατὰ τοῦ στρατηγοῦ, γιὰ τὴν παράδοση στοὺς Ρώσους τῆς Χερσῶνος, ἀλλὰ χωρὶς συγκεκριμένη κατηγορία. Στὸ στράτευμα εἶναι χειρότερα, καθὼς ὅλοι γνωρίζουν ὅτι δὲν ἐξασφαλίζεται ἔτσι ἡ ἐθνικὴ ἄμυνα, ἐπειδὴ ἡ διατήρηση τῶν συνόρων ὀφείλεται, ἰσχυρίζονται, στὴν ἀποφυγὴ ρωσικῆς ἐπιθέσεως καὶ ταχείας καταλήψεως τῆς χώρας.