Στὴν διεύρυνση τῶν ἐσωτερικῶν προβλημάτων τῆς Ἀμερικῆς ὁδηγεῖ ἡ σύγκρουση τῶν Ρεπουμπλικανῶν, ποὺ ἐλέγχουν τὴν Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων, μὲ τὸν Δημοκράτη πρόεδρο· αἰτία εἶναι ἡ ἀπόφαση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, γιὰ τὴν ὑποψηφιότητά του στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς κι ἡ ἀπαίτησή του, γιὰ ἀσυλία ἀπ’ τὶς δικαστικὲς διώξεις του, γιὰ νὰ συμφωνήσει ἡ Βουλὴ στὴν ἔγκριση τῶν ἐπειγόντων νομοθετημάτων, ὅπως τῆς παρατάσεως τοῦ δανεισμοῦ τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς βοηθείας πρὸς τὴν Οὐκρανία. Στὴν πράξη ἔχει σὲ ὁμηρεία τὴν κυβέρνηση, μὲ τὸν ἀντίκτυπό της στὴν κοινὴ γνώμη, ὅταν μάλιστα ἔχει καὶ τὰ προσωπικά του προβλήματα ὁ πρόεδρος· ὁ διεθνὴς ἀντίκτυπος εἶναι ὁ χειρότερος, καθὼς δίδει τὴν ἐντύπωση τῆς ἀδυναμίας της ἀσκήσεως τῆς ἐξουσίας της, ὡς παγκοσμίου κυριάρχου δυνάμεως. Τὸ χειρότερο εἶναι οἱ σκοτεινὲς προοπτικές, ἐπειδὴ δὲν διαφαίνεται ἀκτὶς αἰσιοδοξίας στὸ προβλεπτὸ μέλλον. Οἱ Δημοκρατικοὶ ἀνησυχοῦν κι ἀναζητοῦν ἐφικτὲς λύσεις…