Τὸ πρόγραμμα τοῦ νέου Ἀργεντινοῦ προέδρου θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς διεθνεῖς παρατηρητές, ὡς ὁριακὸ γιὰ μία χώρα· οἱ Ἀργεντινοὶ ψήφισαν, ἀλλὰ χωρὶς πλήρη ἐπίγνωση τῶν συνεπειῶν τῆς ἐπιλογῆς τους. Ὁ Χαβιὲ Μιλέι ὑπόσχεται τὴν κατάργηση τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης της καὶ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ πέσος μὲ τὸ δολλάριο, ποὺ σημαίνει στὴν πράξη οὐσιαστικὸ περιορισμὸ τῆς ἐσωτερικῆς της ἐξουσίας· πέραν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖο εἶναι ζήτημα, τὸ ἂν θὰ τὸ ἀποδεχθεῖ ἡ κυβέρνηση, καθὼς τὸ Κοινοβούλιο ἐλέγχεται ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση, εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ τὴν ἀσπασθεῖ ὁ ἀργεντινὸς λαός. Τὸ πρόγραμμα ἀποκαλύπτει, ὅτι τὸ σχέδιο εἶναι βαθύτερο κι ἀποβλέπει στὴν ἐνίσχυση τῆς παγκοσμίου θέσεως τοῦ δολλαρίου, ὅταν πληθαίνουν οἱ πιέσεις τῶν Ἀναδυομένων γιὰ τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν.