Ἡ χρεωκοπία τῆς Σίλικον Βάλλεϋ εἶναι δεδομένη, καθὼς οἱ καταθέσεις αἰτήσεων προστασίας, κατὰ τὸν ὁμοσπονδιακὸ νόμο, ἀπ’ τὴν ἀδυναμία καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τους, γενικεύεται πλέον· οἱ τράπεζές της δὲν καλύπτουν τὶς πιστωτικὲς δαπάνες τῶν πελατῶν τους, ἀλλὰ κι οὔτε βρίσκουν κεφάλαια ἀπὸ ἄλλες ἀμερικινικὲς τράπεζες, οἱ ὁποῖες δὲν χρηματοδοτοῦν στὴν πρωτοπόρο κάποτε περιοχὴ τῆς χώρας. Ὁ ἀντίκτυπός της στὴν παγκόσμια ἀγορὰ ἔχει μειωθεῖ σημαντικά, ἐνῶ κι ἡ προσφορά της μὲ πρωτοπόρο ψηφιακὸ λογισμικὸ ἔχει περιορισθεῖ ἀρκετὰ καὶ δὲν εἶναι πλέον ἀνταγωνιστική, μὲ ἐκεῖνο τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ περισσότερο τῆς Κίνας· οἱ ἔγκυροι ἀμερικανικοὶ οἰκονομικοὶ κύκλοι πιέζουν τὴν Οὐάσιγκτον, ὅπως ἀναθεωρήσει στάση κι ἀποδεχθεῖ τὸν ἐλεύθερο ἀνταγωνισμὸ στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, μὲ τὴν ἀποδοχή της στὴν καθημερινότητα τοῦ εὐρέως καταναλωτικοῦ κοινοῦ…