Ἡ παραίτηση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἦταν πράξη πολιτικῆς εὐθιξίας καὶ ὡριμότητος∙ πίστεψε ὅτι ἀποτελεῖ μέρος τῆς προηγούμενης πολιτικῆς γενιᾶς καὶ παραχωρεῖ τὴν θέση του στοὺς νεώτερους, ὥστε νὰ ἀποφευχθεῖ καλύτερα ὁ κίνδυνος τοῦ διχασμοῦ καὶ τῆς ἀναταραχῆς. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἀπαιτεῖ ὁμόνοια καὶ ἐθνικὴ ὁμοψυχία πρωτίστως σὲ πολιτικὸ ἐπίπεδο, διότι ὁ ἁπλὸς κόσμος, ἀνεξαρτήτως τῆς ψήφου του, ζητάει κανονικὸ ἐφοδιασμὸ τῆς ἀγορᾶς καὶ πληρωμὴ μισθῶν καὶ συντάξεων∙ ἤδη οἱ στερήσεις καὶ οἱ ἐλλείψεις εἶναι πολλές, ἀλλὰ ἡ λιμοκτονία ἕρπεται καὶ ἤδη σηκώνει ἀρκετὰ ψηλὰ τὴν κεφαλή της ἡ Μέδουσα. Ἡ Νέα Δημοκρατία παραμένει ἀδιαμφισβήτητα ἡ κυρία ἐγγύηση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προσανατολισμοῦ τῆς χώρας καὶ τῆς ὁμαλότητος στὸ ἐσωτερικό.