Οἱ προεδρικὲς ἐκλογὲς στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες θεωροῦνται πολὺ δύσκολες, καθὼς ἀντιπαρατίθενται δύο ἀντίπαλοι, χωρὶς πολλὰ κοινὰ χαρακτηριστικά∙ ἡ Χίλλαρυ Κλίντον παρουσιάζεται ὡς ἡ συνέχεια τοῦ ἀμερικανικοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τῆς κοινωνικῆς ἰσότητος, ἀλλὰ φέρει καὶ τὸ βάρος, ὅτι εἶναι σύζυγος πρὼην προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ ὅτι ἔχει χρηματίσει ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, δηλαδὴ ὅτι εἶναι ἄνθρωπος τῆς κυριάρχου τάξεως. Ταυτοχρόνως ἐκπροσωπεῖ τοὺς Δημοκρατικούς, μὲ ἀποτυχημένη τὴν ὀκταετία τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα, ἀλλὰ ἔχει ὑπὲρ αὑτῆς τὴν προτίμηση τῶν ἐγχρώμων καὶ τῶν ἱσπανόφωνων∙ οἱ δύο αὐτὲς ἑνότητες ἴσως μετρήσουν ἀρκετά. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐκφράζει τὸν δυσαρεστημένο μὲ τὴν κυβέρνηση Ἀμερικανό, κυρίως ἐκεῖνον τῶν μεσοδυτικῶν πολιτειῶν, ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι ἔχει χάσει ἡ Ἀμερικὴ τὴν ἡγεμονία της στὸν κόσμο καὶ ὅτι συρρικνώνεται ἡ ἐπιρροή της∙ τὰ συνθήματα τοῦ ἐκκεντρικοῦ δισεκατομμυριούχου κατὰ τῶν μεταναστῶν σὲ αὐτὰ τὰ στρώματα ἀπευθύνονται. Πολλὰ ἀναμένονται στοὺς πέντε μῆνες.