Δέσμιος στὶς συμπληγάδες ποὺ ὁ ἴδιος ἔστησε βρίσκεται ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ἀδυνατεῖ νὰ βρεῖ ἄλλη διέξοδο, ἐκτὸς ἀπ’ τὴν ἀποχώρηση καὶ τὴν ἀναπόφευκτη λογοδοσία του∙ ἡ ραγδαία ἐπιδείνωση τῶν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν προβλημάτων τῆς χώρας εἶναι δικό του ἐπίτευγμα μέσα σὲ ἕναν χρόνο, ἐξαθλίωση, δημοσιονομικό, ἀνεργία, ὕφεση, διότι ὅλοι βλέπουν πλέον τὴν διαφορὰ τῆς καταστάσεως σὲ σύγκριση μὲ τὸ τέλος τοῦ 2014. Ἡ κοινωνικὴ ἐξέγερση ὅμως συμπληρώνει ἁπλῶς τὰ τρία ἐσωτερικὰ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ προβλήματα, τοὺς κρατικοδίαιτους κομματικούς, τὴν ἐκπλήρωση ἀπ’ τοὺς δανειστὲς τῶν προαπαιτουμένων καὶ τὴν τρομοκρατία, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀποκλειστικὰ δικό του ἔργο καὶ τὸ βρίσκει μπροστά του, χειρότερα κι ἀπ’ τοὺς προπηλακισμοὺς τῶν ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν του, ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν∙ ἤδη ἔχει ἐπιβάλει στὴν Ἀθήνα περιορισμοὺς στὴν μετακίνηση τοῦ κόσμου ποὺ οὔτε οἱ συνταγματάρχες δὲν εἶχαν διανοηθεῖ κἂν, καθὼς γύρω ἀπ’ τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἀπαγορεύεται ἀκόμη καὶ ἡ διέλευση πεζῶν. Τὰ παραμύθια γιὰ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ κόκκινες γραμμὲς «πείθουν» τοὺς ὑπουργοὺς μόνο ὅσο τοὺς τραβάει ἡ τηλεόραση, ἐνῶ στὴν Πολιτικὴ Γραμματεία ἀποχώρησε, διότι δὲν ἄντεχε ἄλλο ἐρωτήσεις καὶ ἐπικρίσεις∙ φαίνεται καθαρὰ ὅτι αἰσθάνεται τὸ τέλος του, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἔχει ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ λογοδοσία θὲ φέρει πολλὰ στὴν ἐπιφάνεια.
Οἱ διασυνδέσεις κυβερνητικῶν στελεχῶν μὲ τὴν τρομοκρατία ἀποβαίνει ὁ καθημερινὸς ἐφιάλτης του καὶ μᾶλλον, ἀπ’ ὅ,τι λέγεται στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς παραδόσεως ἄνευ ὅρων στοὺς δανειστές∙ κάποιοι τοῦ εἶχαν ψιθυρίσει ὅτι θὰ εἶναι πιὸ ἀνεκτικοὶ στὴν ἀξιολόγηση οἱ Εὐρωπαῖοι, ἂν συνεργαζόταν κανονικὰ στὸ τρομοκρατικό. Ὁ Μανουὲλ Βὰλλς γιὰ τὴν τρομοκρατία ἦρθε στὴν Ἀθήνα, διότι οἱ βομβιστὲς τῶν Παρισίων εἶχαν περάσει ἀπ’ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ κυβέρνηση, οὔτε τοὺς φακέλους τῶν συνδεδεμένων μὲ τοὺς τρομοκράτες στελεχῶν της παρέδωσε, ὅπως τοὺς ἔχει ζητήσει ἀπ’ τὴν ἑπομένη τῆς σφαγῆς, ἀλλὰ οὔτε καὶ κανονικὸ ἔλεγχο κάνει στοὺς μετανάστες∙ τὸ ὑπογράμμισε αὐτὸ σαφέστατα στὶς δηλώσεις του γιὰ συνεργασία στὸν ἔλεγχο τῶν μεταναστῶν καὶ πρόσθεσε ὅτι στέλνει ἄλλους τριακόσιους ἀστυνομικούς, πέραν τῶν διακοσίων ποὺ ἔχουν ἔρθει∙ ταυτοχρόνως ὑποχρέωσε καὶ τὴν κυβέρνηση νὰ ὑπογράψει τὴν συμφωνία γιὰ τοὺς νέους κανονισμοὺς συνεργασίας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἀστυνομία (Europole) γιὰ τὴν Συνθήκη Σένγκεν, τὴν ὁποία καθυστεροῦσε ἀδικαιολόγητα. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀφήσουν τοὺς ἰσλαμικοὺς καὶ ἄλλους τρομοκράτες νὰ τοὺς σκοτώνουν στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφέ∙ παρεμβαίνουν ἀποφασιστικά, καὶ θὰ παρενέβαιναν ἀκόμη κι ἂν εἴμασταν ἐκτὸς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ αὐτὸ κατέστη σαφέστατο στὸν Ναπολεοντίσκο καὶ ἤδη φαίνεται στὴν ἀμηχανία τῶν ἀντιδράσεών του, μὲ χαμένο ὕφος εἶναι.
Οἱ κρατικοδίαιτοι εἶναι ἡ δεύτερη ἀπειλή, διότι αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὸ αἷμα καὶ τα νεῦρα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ὁλόκληρη ἡ στελέχωσή του, ἀπ’ τὸν παπποῦ, στενὸ συνεργάτη τοῦ πατέρα του καὶ τοῦ θείου του ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Παττακοῦ, καὶ τὰ ἄλλα τρωκτικὰ τῆς πασοκικῆς περιόδου, μία δουλειὰ μόνο μποροῦν νὰ κάνουν, νὰ ἀπομυζοῦν τὸ δημόσιο ταμεῖο καὶ καμμία ἄλλη∙ σὲ αὐτὴν πῆραν ἄριστα, εἴτε ὡς ἐργολάβοι καὶ μεσάζοντες στὰ κοινοτικὰ προγράμματα καὶ δημόσια ἔργα ἐπὶ Ἄκη καὶ θείου βρέφους, εἴτε ὡς τρόφιμοι τῆς Γενικῆς Γραμματείας Τύπου, γνωστὰ αὐτὰ καὶ οὔτε ὁ εἰσαγγελέας δὲν μπορεῖ νὰ ἐξιχνιάσει πλέον. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἄλλο, μὲ τὶς δεσμεύσεις γιὰ ἀποκρατικοποιήσεις ὅλος αὐτὸς ὁ συρφετὸς χάνει τὴν πολιτική του δύναμη, τὸν κορβανᾶ καὶ τὴν προσωπική του παρουσία∙ χωρὶς τὸ κράτος αὐτοὶ δὲν εἶναι τίποτε, καὶ ἀντιδροῦν. Ἡ σύγκρουση μὲ αὐτοὺς εἶναι ἡ χειρότερη, διότι ἀπειλεῖται ἡ ἴδια ἡ ὕπαρξή τους, ἀλλὰ καὶ γιατὶ χωρὶς αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει ΣΥΡΙΖΑ καὶ φυσικὰ οὔτε ἐξουσία∙ δὲν καλύπτονται αὐτοὶ μὲ ὑποσχέσεις γιὰ τὸ μέλλον, διότι ἔχουν συνηθίσει νὰ εἰσπράττουν προκαταβολικά, ἀπ’ τοὺς συνταγματάρχες μέχρι τὴν πρώτη σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση. Αὐτοὶ οἱ τερμίτες ἀποτελοῦν καὶ τὸν συνεκτικὸ κρίκο μὲ τὶς κομματικὲς ὀργανώσεις∙ ἔχουν ξεκόψει καὶ οἱ ἄλλοι πετροβολοῦν ὑπουργοὺς καὶ βουλευτές.
Ἡ ἐμμονὴ τῶν δανειστῶν γιὰ ἐκπλήρωση τῶν προαπαιτουμένων τόσο ἀσφυκτικὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς περυσινῆς πολιτικῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν πλέον ὅτι δὲν εἶχε αὐταπάτες, ὅταν ἔδινε ἐντολὲς στὸν ὑπουργό του νὰ τοὺς κοροϊδεύει, ἐπειδὴ πίστευε ὅτι θὰ τοὺς ἐκβίαζε ἢ ὅταν μαγνητοφωνοῦσε τὶς συνεδριάσεις, ἀλλὰ ὅτι ἐνεργοῦσε συνειδητὰ καὶ ἐντολῇ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, ὅπως τὸ ἀπέδειξε ἡ ὑποκλοπὴ τῶν συνδιαλέξεων στὸ Χίλτον. Τηροῦν ἀνάλογη στάση, διότι ἔχουν ἀρκετὴ πεῖρα ἀπὸ αὐτά, ὅτι εἶναι ἀδύνατο τόσο σκληρὰ μέτρα νὰ τὰ ἀντέξει ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὅπως καὶ ὁ δικός τους, καὶ τὸ ὁμολογοῦν δημοσίᾳ∙ ἡ κοινωνικὴ ἔκρηξη ἀναμένεται καὶ τὴν ἑπομένη τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀκολουθοῦν ἀλλαγὲς στὴν οἰκονομικὴ πολιτική. Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης εἶναι ἀδύνατη, χωρὶς τὴν ἀλλαγὴ τῶν προσώπων, διότι οἱ ἐπενδυτὲς ἔχουν ὑποστεῖ τὰ πάνδεινα ἀπ’ τὴν σημερινὴ κυβέρνηση, ὅπως στὶς Σκουριὲς καὶ στὸν ΟΛΠ, ὡς χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ἀναφέρονται. Ὅταν ὁ πρωθυπουργὸς δὲν ἐλέγχει τοὺς ὑπουργούς του στὰ ἁπλᾶ αὐτὰ θέματα γιὰ ὅλες τὶς χῶρες, ποὺ ρυθμίζονται σὲ ἐπίπεδο τμηματάρχου ὑπουργείου, πῶς θὰ ἐκπληρώσει τὶς ἄλλες ὑποχρεώσεις του, στὰ ἐργασιακά, στὶς ἀποκρατικοποιήσεις; Ἑπομένως ἀκολουθοῦν τὴν πειθαρχικὴ μέθοδο, τὰ ἐφαρμόζει καὶ μετὰ εἰσπράττει, ἀφοῦ ἐλέγξουν τὰ ἔργα∙ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀναμένουν τὴν σύγκρουση μὲ τὰ κομματόσκυλα καὶ μετὰ ἐκταμίευση.
Ἡ ραγδαία μεταστροφὴ τοῦ κόσμου εἶναι ὁ τελευταῖος παράγων∙ οἱ Εὐρωπαῖοι -ἀλλὰ καὶ ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, ὁ ὁποῖος κάλεσε τὴν Κυριάκο Μητσοτάκη δύο βδομάδες πρὶν ἔρθει, παρ’ ὅτι ἦταν ἐπίσκεψη ἐργασίας- παρακολουθοῦν συστηματικὰ τὶς δημοσκοπήσεις, μόνο ἡ ἐπιχώριος διαπλοκὴ τὶς κρύβει ἢ τὶς δημοσιεύει χαλκευμένες, καὶ ἔχουν πλήρη ἐνημέρωση τῶν ἀλλαγῶν στὸν ἁπλὸ κόσμο. Ἄλλωστε φαίνεται κι ἀπ’ τὶς δηλώσεις τους, γιὰ ὅποιον ξέρει νὰ διαβάζει μεταξὺ τῶν γραμμῶν, ἢ ἀλλιῶς νὰ ἑρμηνεύει τοὺς χρησμοὺς τῆς Πυθίας, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἀβεβαιότης ἐπανῆλθε στὴν χώρα, ἂν ἔχει φύγει πραγματικὰ τὸν τελευταῖο χρόνο∙ ἡ διαφορὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἀνέρχεται σὲ διψήφιο ἀριθμὸ στὴν πραγματικότητα καὶ ἡ δημοτικότης τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι πάνω μόνο ἀπὸ ἐκείνη τῶν δύο ἀκροδεξιῶν καὶ στὴν Εὐρώπη εἶναι κάτω κι ἀπ’ αὐτὴ τοῦ Γάλλου προέδρου. Κάτω ἀπ’ τὶς συνθῆκες αὐτὲς δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιβίωση τῆς κυβερνήσεως, καθὼς οἱ βουλευτές της ὄχι μόνο δὲν κυκλοφοροῦν στὰ χωριά τους καὶ στὴν Ἀθήνα, ἀλλὰ οὔτε στὴν θάλασσα δὲν μποροῦν νὰ πᾶνε∙ μὲ τὴν ἀγορὰ μάλιστα ἀπονεκρωμένη πλήρως καὶ τὴν ἐξαθλίωση νὰ θυμίζει κατοχή, ὅπως στὴν διανομὴ τροφίμων στοὺς μυρίους στὴν Θεσσαλονίκη, ἕνα τυχαῖο γεγονὸς μπορεῖ νὰ προκαλέσει ἔκρηξη. Πολλοὶ πιστεύουν ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος σκέπτεται τὴν παραίτησή του καὶ πρόκληση προώρων ἐκλογῶν.