Ἡ διαφοροποίηση τῆς Γαλλίας, στὸ θέμα τῶν ὁμιλιῶν τῶν Τούρκων ὑπουργῶν πρὸς τοὺς μετανάστες τους στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἀπ’ τοὺς ἄλλους ἑταίρους ἔχει προκαλέσει σοβαρὴ ἐνόχληση σὲ ὅλους∙ ὁ ὑπουργός της Ἐξωτερικῶν δικαιολογήθηκε, ὅτι ἐπέτρεψε τὴν ὁμιλία τοῦ Μεβλοὺτ Ταβούσογλου στὴν Μοζέλ, ἀλλὰ καὶ ὅτι ταυτοχρόνως ζήτησε ἀπ’ τὴν Ἄγκυρα νὰ ἁπαλύνει τοὺς τόνους της κατὰ τῶν Εὐρωπαίων, ἐνῶ τοὺς ἔχει ἀποκαλέσει ἤδη Ναζί. Οἱ λόγοι εἶναι ἐσωτερικοὶ καὶ ἀποβλέπουν στὴν προσέλκυση τῶν μεταναστῶν ψηφοφόρων πρὸς τοὺς Σοσιαλιστὲς ἢ σοσιαλίζοντες ὑποψηφίους, ἐνῶ διαμαρτυρήθηκαν ἔντονα οἱ Φρανσουὰ Φιγιὸν καὶ Μαρὶ Λεπέν∙ ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ σκέπτεται περισσότερο τὴν διαδοχή του καὶ λιγώτερο τὰ εὐρωπαϊκὰ θέματα. Φαίνεται ὅτι οἱ πραγματικὲς ἐνδείξεις δὲν φέρουν τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ὡς βέβαιο νικητὴ τῶν ἐκλογῶν καὶ φοβοῦνται μὴν τὸν περάσει ὁ Φρανσουὰ Φιγιόν, ὁπότε στρέφονται στοὺς μετανάστες τους ψηφοφόρους, νὰ τοὺς προσελκύσουν στὴν «ἀριστερά».