Στὴν παραχώρηση τῶν πάντων, χωρὶς ἀντάλλαγμα, μὲ μοναδικὴ ἐγγύηση τὴν ἐξέγερση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν δυναμικὴ ἀντίδραση τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀποκαλύπτεται ἡ συμφωνία γιὰ τὸ Σκοπιανό, ὅπως τὸ ἐπιβεβαίωσε ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ στὴν ὁμιλία του σὲ δύο βωβοὺς πράγματι ἀκροατές του∙ οἱ ὕμνοι τῶν ἀτλαντικῶν κύκλων δείχνουν τὸ ποιοὶ κινοῦσαν τὰ νήματα πίσω ἀπ’ τοὺς διαπραγματευομένους ὑποτίθεται ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν∙ ὄνομα, ταυτότης, γλῶσσα ἔχουν δοθεῖ καὶ ἀναμένουμε τὴν ὁλοκλήρωση τῆς διαδικασιῶν. Δύο εἶναι οἱ διαφορές, ὁ πρωθυπουργὸς ἀναγνωρίζει, ὅτι ὁδηγούμαστε σὲ ἐκλογὲς τὸ Φθινόπωρο, μὲ ἐκεῖνο τό, «σύντομα», ἀλλὰ καὶ ὅτι, ἂν καταψηφισθεῖ ἕνα νομοσχέδιο, παραιτεῖται∙ τρομοκρατημένος, μᾶλλον ἀπ’ τὶς πέτρες τοῦ κόσμου ὅπου κι ἂν ἐμφανίζεται πλέον…