Πρὸς βαθειὰ πόλωση βαδίζει ἡ Βρεταννία γιὰ τὸ Brexit, καθὼς οἱ δύο πλευρὲς παραμένουν ἀμετακίνητες∙ ἡ πρωθυπουργὸς ἐπιμένει στὸ πρόχειρο Brexit, χωρὶς οὐσιαστικὴ προετοιμασία, ἀλλὰ μὲ τὴν ἱκανοποίηση τῶν στρωμάτων τῆς Μέσης Ἀγγλίας, στὴν ὁποία ἔχει καὶ τὴν πολιτική της δύναμη∙ τὸ Σίτυ, οἱ μεγάλες ἐπιχειρήσεις, ἡ πλειοψηφία τῆς κοινῆς γνώμης, ὅπως καταγράφεται στὶς δημοσκοπήσεις, οἱ Ἐργατικοὶ καὶ ἱκανὸς ἀριθμὸς Συντηρητικῶν βουλευτῶν, πιέζουν γιὰ νέο δημοψήφισμα, τὸ ὁποῖο ὁπωσδήποτε θὰ ἀποβεῖ ὑπὲρ τῆς παραμονῆς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Τὴν ἐξέλιξη αὐτὴ ὅμως ἀπεύχονται καὶ ὑπονομεύουν μὲ κάθε τρόπο οἱ φιλκοαμερικανικοὶ καὶ ἀντιευρωπαϊκοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι καὶ ἔδωσαν τὴν μικρὴ πλειοψηφία στὸ Brexit πρὸ διετίας∙ ἡ Σκωτία ἀπ’ τὴν πλευρά της δὲν ἀποκλείει τὸ δικό της δημοψήφισμα γιὰ ἀνεξαρτησία, ἐνῶ πολλὲς φωνὲς ἀκούγονται καὶ στὴν Βόρειο Ἰρλανδία πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση. Τὸ τί θὰ γίνει τελικά, εἶναι ἄγνωστο…