Κάποια μορφὴ συμβιβασμοῦ κυοφορεῖται στὶς πυρετώδεις διαβουλεύσεις τῶν εὐρωπαϊκῶν πρωτευουσῶν γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ ἐνεργειακοῦ, τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ στὸ αὐριανὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τῆς Πράγας· ἡ Γερμανία δείχνει, ὅτι ἀποδέχεται συζήτηση τῶν προτάσεων τῶν ἑταίρων κι ἀπομένει ἡ συμφωνία μεταξύ τους, κι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενο τῶν συζητήσεων σήμερα. Ἡ ἀποφυγὴ τῆς διαφωνίας εἶναι τὸ μεγάλο βῆμα, ποὺ σημαίνει, ὅτι οἱ πιέσεις τοῦ ἁπλοῦ κόσμου ἀποδίδουν· οἱ δημοσκοπήσεις δείχνουν, ὅτι ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ἔχει προκαλέσει αὔξηση τῆς συνοχῆς τῶν Εὐρωπαίων, μαζὶ μὲ τὴν ὁμόθυμη καταδίκη τους τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς καὶ τῆς ἀνάγκης συσπειρώσεως γύρω ἀπ’ τὸ ΝΑΤΟ. Ἀλλά, συμβαίνει καὶ τὸ παράδοξο, ἡ συσπείρωση αὐτὴ νὰ καταγράφεται στὶς δημοσκοπήσεις, ἀλλὰ νὰ μὴν ἔχει πλέον ἀντίκρυσμα στὶς λαϊκὲς ἐκδηλώσεις συμπαραστάσεως πρὸς τοὺς Οὐκρανούς· σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς χῶρες ἔχει ὑποχωρήσει ἀρκετὰ ἡ διάθεση βοηθείας πρὸς τοὺς πρόσφυγες…