Στὴν ἀναμονὴ τοῦ κανονικοῦ χειμῶνος βρίσκεται ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος, καθὼς οἱ περὶ τὸ μηδὲν θερμοκρασίες εἶναι γιὰ τὴν περιοχὴ Ἄνοιξη δική μας· τὸ μέτωπο παραμένει ἀμετάβλητο, μὲ τὴν ἐξαίρεση κάποιας προόδου τῶν Ρώσων στὸ Ντόνμπας. Στὰ ὑπόλοιπα μέτωπα, ἡ καταστροφὴ τῶν ἐγκαταστάσεων ἠλεκτροπαραγωγῆς τῆς Οὐκρανίας εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον, ἐπειδὴ σχεδὸν ἡ μισὴ χώρα βρίσκεται στὸ σκοτάδι, ἐνῶ ὁ πρόεδρός της ἀποδοκιμάζει δημοσίᾳ τὸν δήμαρχο τοῦ Κιέβου, ὡς προσπάθεια ἐπιρρίψεως σὲ αὐτὸν τῆς κατακραυγῆς τοῦ κόσμου· οἱ Ούκρανοὶ γνωρίζουν, ὅτι ἡ καταστροφὴ δὲν γίνεται ἐσκεμμένα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχουν μεταφέρει ἐντὸς τῶν ἐγκαταστάσεών τους τὶς στρατιωτικές τους μονάδες καὶ τὸν ὁπλισμό τους. Οἱ Δυτικοὶ μισθοφόροι στὸν οὐκρανικὸ στρατὸ δὲν εἶναι οἱ μόνοι, καθὼς ἀποκαλύπτεται, ὅτι καὶ στὴν ὁμάδα Wagner τοῦ ρωσικοῦ ἔχουν προσχωρήσει πολλοὶ Ἀμερικανοὶ καὶ Εὐρωπαῖοι, ἔμπειροι μάλιστα ἀνορθοδόξου πολέμου· στὸ μέτωπο συναντῶνται σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἀναμετρήσεώς τους.