Ἡ διακήρυξη τῶν 27 ἑταίρων γιὰ τὴν μελλοντικὴ πορεία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἀποτελεῖ ὁρόσημο γιὰ τὴν γηραιὰ ἤπειρο∙ ἑξῆντα χρόνια πρίν, οἱ ἡγέτες ἕξι χωρῶν, Γαλλίας, Γερμανίας, Ἰταλίας, Ὁλλανδίας, Βελγίου, Λουξεμβούργου, ὑπέγραφαν, δώδεκα χρόνια μετὰ τὴν λήξη τοῦ πολέμου, τὴν ἱδρυτικὴ Συνθήκη τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, μέσα σὲ κατάσταση ψυχροῦ πολέμου καὶ διαιρέσεως τῆς Εὐρώπης. Ἐπέτυχε ἡ Ἕνωση, διότι σταδιακὰ μετετράπη σὲ πόλο ἕλξεως ὅλων τῶν Εὐρωπαίων, μὲ τὴν Ἑλλάδα πρώτη, δύο χρόνια μετὰ μὲ τὴν Συνθήκη Συνδέσεως, καὶ τὶς ἄλλες μέχρι τὸ 2004, ὅταν ἔγινε ἡ ἔνταξη δέκα χωρῶν∙ σήμερα ἀποτελεῖ τὸν κύριο παράγοντα στὴν ἤπειρο, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρισμένη μεγάλη οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ δύναμη. Ἡ ἀποχώρηση τῆς Βρεταννίας δὲν ἐπηρέασε καὶ πολὺ τὴν διαδικασία ἑνοποιήσεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀπέβη ἐφαλτήριο ἐπιταχύνσεως τῆς διαδιακασίας αὐτῆς∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν πιστέψει πλέον ὅτι, οἱ ἡμέρες τῆς ἀμεριμνησίας ἔχουν τελειώσει ὁριστικὰ πλέον.