Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται στὸ κρισιμότερο σταυροδρόμι τῆς μεταπολεμικῆς ἱστορίας της, μὲ τὶς διαδοχικὲς ἐκλογές, τὴν ἔξοδο τῆς Βρεταννίας καὶ τὴν ἀναμέτρηση μὲ τὴν Ἀμερική∙ ἡ Ἀγγλία βαδίζει πλέον ὁριστικὰ στὴν πλήρη ἀποκοπή της ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη καὶ στὴν ἀπόλυτη ταύτισή της μὲ τὴν Οὐάσιγκτον, καθὼς μὲ τὰ συνθήματα αὐτὰ κατέρχεται στὶς ἐκλογὲς τοῦ Ἰουνίου ἡ Τερέζα Μαίυ. Οἱ δημοσκοπήσεις προβλέπουν μεγάλη τὴν νίκη της, ἀλλὰ στὸ ἐσωτερικὸ ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῆς Σκωτίας, τὸ ποιὰ κατεύθυνηση θὰ δώσουν οἱ ψηφοφόροι της, μὲ τὶς ἀνάλογες ἐπιπτώσεις στὴν ἐθνική της ὑπόσταση∙ τὸ δεύτερο εἶναι οἱ οἰκονομικὲς συνέπειες, διότι τὸ Σίτυ δείχνει ὅτι χάνει τὴν πρωτοκαθεδρία του. Αὐτὰ ὅμως θὰ φανοῦν μετά, ἀλλὰ ἕνα εἶναι ὁλοφάνερο τώρα, ἡ ἐξασθένιση ἕως ἐκμηδένιση τῆς ἐπιρροῆς της στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα∙ οἱ ὑποθέσεις τῆς γηραιᾶς ἠπείρου ἀντιμετωπίζονται χωρὶς τὴν ἀγγλικὴ παρουσία καὶ κανεὶς δὲν ἐνοχλεῖται…