Ἡ σκληρὴ ἀντίδραση τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὅλων τῶν ἡγεσιῶν τῆς Εὐρώπης, ἁπαλὰ τῆς ἑλληνικῆς, στὴν ἀναγνώριση ἀπ’ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο τῆς Ἱερουσαλὴμ ὡς πρωτευούσης τοῦ Ἰσραήλ, μετατρέπεται σὲ καμπὴ γιὰ τὴν διεθνῆ ἀναγνώριση τῆς γηραιᾶς ἠπείρου ὡς αὐτονόμου παγκοσμίου ὀντότητος∙ ἡ καταδίκη ἦταν ἄμεση καὶ οἱ προειδοποιήσεις γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις εὐθεῖες καὶ εἰλικρινεῖς. Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ὡς ἐκφραστὴς τῆς Εὐρωζώνης, τόνισε ὅτι εἶναι λυπηρὴ ἡ ἀπόφαση καὶ ὅτι θὰ μετανιώσουν οἱ Ἀμερικανοὶ γι’ αὐτό∙ ἀκόμη καὶ ἡ Βρεταννία ἔσπευσε νὰ συμπαραταχθεῖ μὲ τὶς ἄλλες χῶρες. Ἡ διεθνὴς δυναμικὴ ἀλλάζει ἄρδην, διότι ἡ ἀναγνώριση ἦρθε σὲ στιγμὴ ἀδυναμίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν σὲ ὅλα τὰ μεγάλα παγκόσμια προβλήματα, ἀπ’ τὴν Βόρειο Κορέα μέχρι Συρία καὶ Ὑεμένη, ἀλλὰ καὶ τὸν οἰκονομικό της ἀνταγωνισμό∙ ἀσυναίσθητα οἱ Ἀμερικανοὶ χάνουν τὶς προσβάσεις τους, κατὰ τὸν ποιητή, «ἀσυναισθήτως τοὺς ἔκλεισαν ἀπὸ τὸν κόσμο ἔξω».