Σὲ νέες ἀπειλὲς ἐπιδίδεται ὁ συνεταιράκιας κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἐμφανῶς παρουσιαζόμενος ὡς ὁ πρωθυπουργεύων τὴν χώρα καὶ ἀπαντῶν σὲ ὅσα τοῦ καταμαρτυροῦν οἱ Συριζαῖοι∙ θὰ παραμείνει στὴν κυβέρνηση, μέχρι τὴν ψηφοφορία γιὰ τὸ Σκοπιανό, τὸν Μάρτιο, ἀλλὰ τὰ ὑπόλοιπα προβλήματα, ὅπως τὴν μειοδοσία στὸ Αἰγαῖο, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων, ἢ τὴν σύγκρουση γιὰ τὰ μυστικὰ κονδύλια, λέξη. Θὰ καλέσει πάλι τὸν ὑποτελῆ του σὲ γεῦμα στὸ Σαρόγλειο γιὰ συζήτηση; ἄγνωστο. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ κυβέρνηση, «βάρεσε κανονικὰ διάλυση», καὶ δὲν συμμαζεύεται μὲ τὶς δηλώσεις τοῦ προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅταν ὁ ἀποπεμφθεὶς ὑπουργὸς μαζεύει βουλευτὲς καὶ στελέχη∙ ὅσοι φαντασιώνονται, διότι στὴν πραγματικότητα εἶναι ἐλάχιστοι ἢ μᾶλλον κανένας, ὅτι διαθέτουν ἔστω Καλημέρα μὲ κάποια κομματικὰ στελέχη, ἐπιδίδονται σὲ ἀναζήτηση σχήματος καὶ ἀρχηγοῦ. Θεωροῦν τὸν ΣΥΡΙΖΑ χαμένο ἀπὸ χέρι στὸν κόσμο. «Ὁ σώζων ἑαυτὸν σωθείτω»…