Πανδημία, ἀμηχανία Δύσεως

Ὁ δυτικὸς κόσμος βρίσκεται σὲ διαρκῆ κατάσταση ἀμηχανίας ἀπέναντι στὴν πανδημία, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπ’ τὶς σπασμωδικὲς κινήσεις τῶν περισσοτέρων κυβερνήσεών του· ἡ τάση ἀνταγωνισμοῦ καὶ συγκρούσεως μεταξύ τους εἶναι κυρίαρχη, ἴσως ἐπειδὴ ἔτσι ἔχουν συνηθίσει, ὡς γέννημα τοῦ βιομηχανικοῦ συστήματος. Ἀντὶ νὰ συνεργασθοῦν μεταξύ τους, ὅπως καὶ στὸ ἐσωτερικὸ ἑκάστης χώρας, ὅλες οἱ πολιτικὲς δυνάμεις, ἐπιδίδονται σὲ ἀντιπαλότητα τῶν δύο μεγάλων ρευμάτων του· τὸν ἀγγλοσαξωνικό, μὲ Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ Βρεταννία κυρίως, ποὺ ἄρχισαν μὲ τὴν περιφρόνηση τοῦ κινδύνου καὶ τὶς γνωστὲς δραματικὲς ἐπιπτώσεις στοὺς λαούς τους, καὶ τὸν ἠπειρωτικό, μὲ ζωντανὲς τὶς ἑλλληνικὲς ρίζες στοὺς γερμανόφωνους, σὲ γενικὲς πάντα γραμμές. Οἱ ἀλληλεπιδράσεις ἔντονες, μὲ τὶς διαδηλώσεις κατὰ τοῦ ἐγκλεισμοῦ σὲ εὐρωπαϊκὲς χῶρες καὶ τὴν ἀλλαγὴ πορείας τοῦ Ἄγγλου πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ νέου Ἀμερικανοῦ προέδρου γιὰ τὴν χώρα τους· οἱ ρίζες τῆς διαφορᾶς τῶν δύο πλευρῶν δίδουν τὸν τόνο.