Στὴν ἐπίσπευση τῆς ἐντάξεως τῆς Σουηδίας καὶ Φιλανδίας στὸ ΝΑΤΟ ἐπιδίδεται ἡ ἡγεσία του, μετὰ τὸν καταστροφικὸ σεισμὸ στὴν Τουρκία καὶ τὶς πιθανότητες ἀλλαγῆς πολιτικῆς ἀπ’ τὸν πρόεδρό της· οἱ ἀτλαντικοὶ κύκλοι φοβοῦνται, ὅτι ἡ ἀποδυνάμωση τῆς ἐξουσίας τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν καὶ ἡ ἀναβολὴ ἢ μὴ τῶν ἐκλογῶν δημιουργοῦν περιβάλλον ἀσταθείας καὶ πολιτικῆς ρευστότητος, ὁπότε δύσκολα ἀναλαμβάνει τὴν προώθηση τῆς ἐντάξεως, ὅταν ἔχει κατακλυσθεῖ ἡ κοινὴ γνώμη γιὰ τὸ ἀντίθετο. Ἡ περίπτωση τῆς κυρώσεως πρῶτα τῆς ὑποθέσεως τῆς Φιλανδίας καὶ μετὰ τῆς Σουηδίας, ὅπως προωθεῖται ἀπὸ κάποιους νατοϊκοὺς κύκλους, δὲν μετράει καὶ πολὺ στὴν χώρα, καθὼς ὅλοι ὑπολογίζουν πλέον τὶς ἐπιπτώσεις τῶν σεισμῶν στὴν πολιτική της ζωὴ καὶ δὲν ἐνδιαφέρονται τόσο γιὰ τὰ νατοϊκά· ἡ Ἄγκυρα μετατρέπεται σὲ κύριο εὐρωπαϊκὸ θέμα, ἀλλὰ ὄχι ὡς ἰσχυρὸς παράγων τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, παρὰ ὡς ἀδύναμος κρίκος τῆς Δύσεως καὶ πάλιν.