Μετά το διορισμό από τον Αμερικανό πρόεδρο του νέου υπουργού Οικονομικών, αναμενόταν η αισιοδοξία να κυριαρχήσει στην αμερικανική οικονομία· το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο. Το δολλάριο υποχωρεί έναντι του ευρώ, παρά την πρόθεση της Ευρωζώνης διατηρήσαι σε χαμηλά επίπεδα το νόμισμά της προς ενίσχυση των εξαγωγών της· η Γουώλ Στρητ εξακολουθεί να καρκινοβατεί και να παρασύρει στο βηματισμό της την αμερικανική οικονομία· η Ουάσιγκτον προσφεύγει στη λήψη όλο και περισσοτέρων προστατευτικών μέτρων, όπως στα αγροτικά μετά τα χαλυβουργικά, αγνοώντας επιδεικτικά τους κανόνες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου. Το οικονομικό πρόβλημα είναι το πιο δύσκολο για την αμερικανική κυβέρνηση· οι διεθνείς πολιτικές της δεσμεύσεις, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας και ο επαπειλούμενος κατά του Ιράκ επικαλύπτουν τις οικονομικές ανάγκες, ή μάλλον τις επικάλυπταν έως τώρα. Η παραγνώριση των οικονομικών συνθηκών δεν είναι καλός σύμβουλος για την οιαδήποτε κυβέρνηση.

Η συμφωνία για τη χρησιμοποίηση από τον Ευρωστρατό της επιμελητείας του ΝΑΤΟ για τις επιχειρησιακές του ανάγκες, σημαίνει αλλαγή στις σχέσεις της Ευρώπης και της ατλαντικής συμμαχίας· αλλά η εξάρτηση του Ευρωστρατού από το ΝΑΤΟ παραμένει. Το πρόβλημα είναι πολιτικό, όχι επιχειρησιακό· ο Ευρωστρατός δεν διαθέτει μεταγωγικό αεροσκάφος για αποστολές μακράς εμβελείας, για μικρότερες διαθέτει τις υπηρεσίες των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων. Για τις αποστολές, όμως, στην Ευρώπη, όπως στα Σκόπια, η Ευρωζώνη διαθέτει δικές της επιχειρησιακές δυνατότητες· το πρόβλημα γίνεται πολιτικό: Εάν απαιτηθεί από τον Ευρωστρατό αποτολμήσειν επιχειρήσεις μεγάλων αποστάσεων, τότε δεν διαθέτει την επιχειρησιακή δυνατότητα· αυτό είναι το στρατιωτικό του πρόβλημα. Το πολιτικό είναι ότι την προκαλούν οι Αμερικανοί για την πιθανότητα μακρυνών επιχειρήσεων.