Τελικά ο «ακατάβλητος» καβαλέρο παραιτήθηκε, μετά την εκλογή προέδρων της Βουλής και της Γερουσίας από την κεντροαριστεράּ αναμένεται η ορκωμοσία της κυβερνήσεως Ρομάνο Πρόντι και η εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Τύποις η Ιταλία εισέρχεται σε νέα περίοδο. Καλείται η παράταξη αποδείξαι τις δυνατότητες διακυβερνήσεως αλλά και εμπνεύσεως των Ιταλών για την ανάταση της χώρας τηςּ πολιτικά προβλέπεται η ενεργός συμμετοχή της στους Ευρωπαϊστές, η αποχώρηση των στρατευμάτων της από το Ιράκ και η δυναμική συμπαράταξη με τη Γερμανία και την «ομάδα φίλων συνοχής» της Ευρωζώνης. Το πρόβλημα έγκειται στην προβληματική της παρατάξεως, επειδή διέπεται από την αριστερή ιδεολογία, τη σύμφυτη με τη βιομηχανική λογική και τις εξαρτήσεις τηςּ οι δυνάμεις χειραφετήσεώς της από τα ιδεολογικά δεσμά της κρίνονται στην πράξη. Στην Ιταλία οι δεσμεύσεις είναι ισχυρότερες, ενώ δεν έχουν βρεθεί ακόμη οι δυναμικοί παράγοντες αποτινάξεώς τους.

Οι παρεμβάσεις της Κίνας για την ένταξη του πολιτιστικής κληρονομίας ως βασικού παράγοντος της διεθνούς πολιτικής, ακολουθείται από τη Ρωσίαּ οι δύο μεγάλες δυνάμεις, με τη σύμπλευση Γαλλίας και Γερμανίας, έθεσαν από τετραετίας τέλος στην αντίληψη του μονοπολικού και ομογενούς κόσμου: Μονοπολικός, με την αποδοχή την παγκοσμίου κυριαρχίας της Αμερικής μετά την κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος, και ομογενούς, με την επιβολή της βιομηχανικής λογικής ως της αποκαλυπτικής στον κόσμοּ ο βιομηχανικός άνθρωπος κυριαρχείται από την εσχατολογική αντίληψη, ότι αυτός είναι η ανώτερη φάση της ανθρωπίνης εξελίξεως στην κυριαρχία του οποίου κατέτεινε ολόκληρη η ιστορία, κάτι που το εφαρμόζει εμπράκτως με την  περιφρόνησή του προς τους άλλους πολιτισμούς και με την αξιωματική καταδίκη οιασδήποτε άλλης πολιτικής αντιλήψεως, ακόμη και της αρχαιοελληνικής, όταν δεν ενσωματώνεται στη βικτωριανή ηθική, αλλά και της ορθοδόξου χριστιανικής παρουσίας. Η Κίνα, επισήμως, με αφορμή την επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή, ζήτησε το διάλογο των παλαιών και ζωντανών πολιτισμών, τον οποίο προβάλλει συστηματικά με θεσμούς, όπως το «Κινεζικό Αναθεωρητικό Φόρουμ» και αρθρογραφίαּ η Ρωσία ακολουθεί με διάλογο στον τύπο της, από τον οποίο αντλήσαμε τον όρο «πολυπολιτισμικός» κόσμος. Στη Δύση, με εξαίρεση το γαλλικό και γερμανικό τύπο, ο αγγλοσαξωνικός αποφεύγει την οιαδήποτε αναφορά στο θέμα, αγνοών αυτό σαν να μην υπάρχειּ στη χώρα μας επίσης, επειδή διέπεται από την αγγλοσαξωνική υποτέλεια. Η εξέλιξη του διαλόγου κρίνεται σε δύο επίπεδα, πολιτικό και θεωρητικόּ στο πολιτικό, η οικονομική ανάπτυξη Μόσχας και Πεκίνου τους παρέχει την άνεση της προβολής του θέματος και της αποδοχής του από τους άλλους λαούςּ στο θεωρητικό, ο διάλογος κρίνεται ως απαραίτητος, επειδή είναι κοινή η διαπίστωση ότι η βιομηχανική λογική αδυνατεί ερμηνεύσαι ακόμη και τις προεκτάσεις της επαναστάσεως της πληροφορικής και των διαδικτύων. Η παγκοσμιοποίηση επιβλήθηκε ως όρος αποδοχής του μονοπολικού κόσμουּ με την εμφανή κατάρρευσή του χάνει τα τελευταία ερείσματά της στους λαούς.